Stringfoot wordt het dus genoemd; ik had er zelf niet eerder van gehoord.

Toch blijkt het een probleem te zijn dat veel vaker voorkomt dan je zou denken. Vooral bij duiven. Een stukje draad, vislijn of touw dat verstrikt raakt rond een pootje. Vervolgens trekt het steeds strakker aan. De bloedsomloop wordt afgekneld, ontstekingen ontstaan en uiteindelijk kunnen tenen of zelfs complete poten verloren gaan. Beelden hier.

Volgens de Partij voor de Dieren bleef na de markt op het Noordplein na.afloop niet alleen de gebruikelijke rommel achter, maar ook grote hoeveelheden textieldraa en stofresten. Zelfs nadat het plein later werd schoongemaakt, zouden er nog veel draadjes zijn achtergebleven.

Een paar draadjes op straat die voor vogels een serieus probleem vormen. Ze worden meegenomen naar nesten of raken verstrikt rond poten. Wat voor mensen nauwelijks zichtbaar afval is, kan voor dieren behoorlijke schade betekenen.

De schriftelijke vragen die de Partij voor de Dieren hierover aan het stadsbestuur heeft gesteld, gaan daarom niet alleen over schoonmaken. Ze raken aan een bredere vraag: wanneer is een evenement eigenlijk echt schoon achtergelaten?

Wie wel eens langs een markt loopt nadat de kramen zijn verdwenen, weet dat “schoon” verschillende betekenissen kan hebben. Grote stukken karton verdwijnen meestal snel. Een verloren plastic zak valt direct op. Maar duizenden kleine draadjes tussen de straatstenen? Die zie je pas als je er specifiek naar zoekt.

De Partij voor de Dieren vraagt zich daarom af of de huidige schoonmaaknormen nog wel voldoende zijn. Een interessante vraag, omdat die verder gaat dan alleen markten. Rotterdam organiseert jaarlijks honderden evenementen. Daarbij wordt gekeken naar geluidsoverlast, verkeersdrukte en duurzaamheid. Maar de impact van kleine afvalstromen krijgt zal misschien ook aandacht nodig hebben.