Hoe zit het met het funderingslabel van uw huis? Het funderingslabel is sinds 1 april 2026 iets dat wordt meegenomen in het taxatierapport en loopt van label A tot en met E. Zoals u misschien wel zult begrijpen ook iets dat van belang kan zijn, wanneer u op de woningmarkt wil (ver)kopen.
Waar energielabels inmiddels normaal zijn geworden, verschijnt nu dus ook het funderingslabel in het koopproces van woningen. Vooral in Rotterdam is dat relevant. Veel oudere huizen zijn niet onderheid of gebouwd op houten palen en lopen daardoor risico op verzakkingen en funderingsschade. Problemen die uiteindelijk tienduizenden euro’s kunnen kosten.
Dat funderingen meer aandacht krijgen, voelt logisch. Kopers en verkopers moeten weten waar ze aan toe zijn. Toch lijken de nieuwe labels ook voor onzekerheid te zorgen.
De Rotterdamse fractie van D66 heeft hierover vragen gesteld aan het college. Volgens signalen uit de stad krijgen woningen in risicogebieden of huizen met houten funderingen regelmatig direct een D- of E-label, zelfs wanneer eerder funderingsonderzoek een minder zorgelijk beeld laat zien.
En dat heeft gevolgen. Banken gebruiken deze taxatierapporten bij hypotheekaanvragen. Een slecht funderingslabel kan betekenen dat een woning moeilijker financierbaar wordt of dat aanvullende voorwaarden worden gesteld. Vooral bij appartementen en VvE’s kan dat ingewikkeld zijn, omdat funderingsherstel afhankelijk is van meerdere eigenaren.
De discussie gaat daardoor inmiddels over meer dan alleen techniek. Wat gebeurt er met woningen in buurten waar funderingsrisico’s vaker voorkomen? Worden starters straks nog wel geholpen aan een hypotheek? En hoe betrouwbaar is zo’n label eigenlijk als het vooral gebaseerd lijkt op een eerste risico-inschatting?
Interessant is ook de vraag hoe toegankelijk funderingsinformatie eigenlijk is. Veel bewoners weten pas iets over hun fundering wanneer er schade ontstaat of een woning verkocht wordt. Mogelijk zorgt deze nieuwe systematiek ervoor dat funderingen eerder onderwerp van gesprek worden. Heeft u wel eens gehoord bijvoorbeeld van het funderingsloket?
Als funderingsherstel steeds urgenter wordt, hoe maak je dat financieel haalbaar? Kan herstel bijvoorbeeld gekoppeld worden aan verduurzaming of woningverbetering? En welke rol kunnen banken, gemeenten en het Rijk daarin spelen? Hoe is de informatievoorziening bijvoorbeeld?
De discussie over funderingslabels laat zien hoe een technisch onderwerp ineens grote invloed kan krijgen op de woningmarkt. Want wat jarenlang letterlijk onder de grond bleef, wordt nu steeds zichtbaarder aan de oppervlakte.