Vandaag las ik het bericht over Mustapha in Trouw. Het is een verhaal over wonen, macht en wat er gebeurt als beleid te ver van het dagelijks leven af komt te staan.

Mustapha groeide op in armoede in Rotterdam-Zuid en zag van dichtbij hoe solidariteit in een wijk vaak het verschil maakt. Die ervaring verklaart waarom de sloop van de Tweebosbuurt voor hem niet alleen over stenen ging, maar over het verdwijnen van een gemeenschap.

Werkzaam geweest in de private banking, maar nu geswitcht naar activisme. Juist doordat hij het systeem van binnenuit kende, zag hij hoe ongelijkheid wordt gereproduceerd. De strijd tegen sloop verloor hij juridisch, maar won moreel, met zelfs kritische rapporten van de Verenigde Naties tot gevolg.

Nu zet hij zich via wooncoöperaties in voor meer zeggenschap van bewoners. Geen snelle oplossing voor de wooncrisis, wel een andere richting: minder markt, meer mens.

Op de site van Warm Rotterdam staat een videoboodschap van de directeur. Willen we een armoedevrij Rotterdam? Wie nieuwsgierig is naar de WarmteTop die in Rotterdam vanaf 26/1/2026 wordt gehouden, kan hier nog kaarten kopen. Locatie: Arminius (en daar is de komende tijd nog veel meer te doen.)

2025 was het Rotterdamse Jaar van de Vrouw. Wat blijkt? We gaan gewoon door in 2026 met Stad voor Vrouwen.